Met bewoners een rondje fietsen, helpen bij een optreden, klaverjassen of gewoon een praatje maken. Voor Wim van Vliet uit Harmelen is vrijwilligerswerk bij De Rijnhoven inmiddels een vanzelfsprekend onderdeel van zijn week. “Ik doe eigenlijk alles wat nodig is. Als de mensen het naar hun zin hebben, dan heb ik ook een leuke middag.”
Zijn verhaal bij De Rijnhoven begon niet als vrijwilliger, maar als mantelzorger. Toen zijn vrouw niet langer thuis kon wonen, verhuisde zij naar Vijverhof. Wim was er elke dag. “Ik kwam ’s ochtends en ’s middags bij haar langs. Zo leer je de medewerkers, bewoners en vrijwilligers goed kennen en loop je hier op een gegeven moment heel makkelijk binnen.”
Anderhalf jaar geleden overleed zijn vrouw. Een ingrijpende periode, waarin hij opnieuw zijn weg moest vinden. Toch bleef De Rijnhoven een vertrouwde plek. “Ik had niet zoveel hobby’s. Vroeger gingen mijn vrouw en ik veel naar de camping en wandelden we graag in de bossen. Maar ik wilde ook niet de hele dag thuis zitten. Hier kende ik de mensen al en kon ik iets voor anderen betekenen. Dat voelde eigenlijk heel vanzelfsprekend.”
Van klaverjassen tot de DUO-fiets
Zijn eerste stap als vrijwilliger was de wekelijkse klaverjasavond. “Ik help mee voor de gezelligheid. Natuurlijk kan ik het spelletje beter dan mensen met dementie,” zegt hij lachend. “Maar daar gaat het helemaal niet om.”
Niet veel later stapte hij ook op de DUO-fiets. Fietsen is altijd een grote hobby geweest. “Toen mijn vrouw hier woonde, kwam ik een oude bekende tegen. Op een gegeven moment ben ik ook met hem gaan fietsen. Inmiddels fiets ik met meerdere bewoners. Als we fietsen en mensen zijn enthousiast, dan heb ik ook een leuke middag.”
Daarnaast helpt Wim waar nodig. Bij een optreden haalt hij bewoners op, hij schenkt koffie of helpt met het klaarzetten van tafels en stoelen. En minstens zo belangrijk: hij maakt tijd voor een praatje. “Je leert steeds meer gezichten kennen. Dat maakt het leuk.”
Herinneringen ophalen
Juist tijdens die fietstochten ontstaan vaak mooie momenten. “Ik fiets nu bijvoorbeeld met mijn oude buurman, van de tijd dat we beide net getrouwd waren. Dan rijden we langs plekken waar we vroeger vaak kwamen. Dat levert mooie gesprekken op. Dat zijn momenten die je niet snel vergeet.”
Ook buiten De Rijnhoven helpt Wim graag anderen. In de 55-pluswoning waar hij woont, steekt hij regelmatig een helpende hand toe. En zijn kleinkinderen weten hem ook goed te vinden. “Ik ben vroeger fietsenmaker geweest. Dus als er een fiets kapot is, bellen ze opa.”