De heer Joop De la Mar (74) woont sinds april 2024 in Parkhof. Hoewel hij bijna 24 uur per dag zorg nodig heeft, blijft hij zo veel mogelijk zelf doen. Zijn motto is: Eerst zelf proberen, hulp vragen kan altijd nog. Een grote hobby van hem is het verzamelen van guldens en euromunten. Elk jaar voegt hij nieuwe exemplaren toe aan zijn albums. “Soms staat er een afbeelding op waar een heel verhaal achter zit.”
Zijn appartement ligt op de eerste verdieping. Vanaf het eerste moment voelde het voor hem als thuis. “Ik heb de erfelijke spierziekte IBM. Door die ziekte raken mijn spieren ontstoken en verlies ik langzaam mijn kracht. Ook mijn jongere broer en mijn oudste zus hebben helaas het foute gen. Mijn vrouw verzorgde mij jarenlang. Toen zij ongeneeslijk ziek werd, ben ik alvast dingen gaan regelen. Parkhof sprak mij meteen aan. Het ligt in een mooie omgeving en de winkels zijn dichtbij. Ik heb ook jarenlang in De Meern gewoond, dus deze regio voelt vertrouwd.”
Voor een euro dertig jaar plezier
Wie zijn huiskamer binnenkomt, ziet meteen iets van de man die er woont. Aan de muur hangt een schilderij van Audrey Hepburn. “Kostte een euro op de rommelmarkt en al dertig jaar plezier van.” Er pal onder zie je een foto van zijn vrouw en twee grote LEGO-katten. “Die katten staan daar omdat we allebei gek waren op dieren”, vertelt de heer De la Mar.
Vliegtuigonderhoudswerktuigkundige bij Martinair
Op de koelkast prijkt ook een heel bijzonder LEGO-bouwsel: een DC-3 Dacota. Dat verwijst naar het werk dat hij bijna 44 jaar deed. Eerst werkte hij zes jaar bij de Marineluchtvaartdienst, daarna 38 jaar bij Martinair.
“Ik was vliegtuigonderhoudswerktuigkundige. Als er ergens een vliegtuig stuk was, ging ik erheen om het weer vliegklaar te maken. Soms was ik weken van huis. Dat werk was mijn lust en mijn leven. Ik ben de hele wereld over gevlogen. Nog steeds volg ik het nieuws uit de luchtvaart. En elk jaar komen we met oud-collega’s van Martinair bij elkaar voor een reünie. Dan doen we iets leuks en sluiten we af in een café”, zegt hij lachend.
Genieten van het leven
Als je met hem praat, valt het op: hij heeft pretogen. Ondanks zijn beperkingen geniet hij van het leven. Af en toe een glas wijn, ’s middags met andere bewoners op het pleintje zitten, rummikub spelen met Cora van Services en natuurlijk zijn muntenalbums bijhouden.
“Ik heb een abonnement op de Koninklijke Nederlandse Munt”, vertelt hij trots. “Veertig jaar geleden wilde ik een hobby waar ik mee bezig kon zijn. Toen ben ik Nederlandse guldens gaan verzamelen. In 2002 stapte ik over op de euro. Vooral de twee-euromunten vind ik mooi. Bij een speciale uitgave zoek ik altijd uit waarom die munt is gemaakt. Achter elke munt zit een verhaal.”
Niet bij de pakken neerzitten
Het wordt wel steeds moeilijker om de munten in de hoesjes te schuiven. “Mijn vingers willen niet meer zo goed”, bekent hij. “Maar ik blijf niet bij de pakken neerzitten. Dat zit niet in mijn natuur. Eerst probeer ik het zelf. Pas als het echt niet lukt, vraag ik iemand om hulp. En gelukkig is er altijd wel iemand die mij even helpt.”